- Nawet nie wiesz, jak bardzo się cieszę, że znam Ciebie. I że mogę Ci o tym powiedzieć. Nawet nie wiesz...
Bo czasami człowiek musi wybrać. Między tym co kocha, a tym dla którego żyje. Przepraszam, że nie wybrałam Ciebie. Że jestem, ale już mnie nie ma. Że moje oczy nie patrzą w Twoje, a moje serce bije spokojnie na Twój widok. Tak wiele razy prosiłam aby biło spokojnie, tłumaczyłam wszystko po kolei aby następnie gdy tylko Cię zobaczę zaczęło walkę z samym sobą. Ale teraz .. teraz kiedy już wie co się stało - rozumie. Rozumie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz